ظاهرا من اشتباه فکر می کردم و موزیسین های ایرانی هم توی این مدت بیکار نبودند و آثار قابل توجهی رو تولید کردند .

شهرام ناظری ناظری و پژمان طاهری بر روی شعری حماسی از زنده یاد فریدون مشیری اثر ارزنده ای را با نام « ایران کهن » آفریدند ...

 برای دریافت این اثر در یوتیوب به اینجا مراجعه کنید

 برای دریافت این اثر در ۴sheard به اینجا مراجعه کنید

و اما دوست و همکار بسیار عزیز ( البته در حوزه وبلاگ نویسی منظورمه) جناب ابوسعید مرضایی هم آهنگسازی اثری  بسیار زیبا با نام  « بهار غم انگیز» را با صدای بامداد فلاحتی عهده دار بوده اند ...

 پدید آورندگان اثر :

 آهنگساز تار و سه تار و بم تار: ابوسعید مرضایی

 خواننده : بامداد فلاحتی

 کمانچه : کاوه معتمدیان

 دف : ارشاد واعظ تهرانی

 تمبک : شایان یزدی زاده

 شعر : استاد هوشنگ ابتهاج (ه.الف.سایه)

 تصنیف بهار غم انگیز را می توانید در اینجا  دریافت کنید

روزهای سرنوشت ساز و مهمی توی تاریخ کشورم داره رقم می خوره . جوونای وطنم برای احقاق حقشون تلاش می کنند , با هر روشی , از راهپیمایی سکوت بگیر تا شعار دادن, درگیر شدن با نیروهای نظامی و غیر نظامی !!!, الله اکبر گفتن بر سر پشت بوم ها و در نهایت ریخته شدن خونشون روی سنگفرشای خیابون ...

فکرشو بکن , آخه یه دختر دانشجوی فلسفه که با موسیقی هم سر و کار داره , چطور میشه اسمش رو اغتشاشگر گذاشت و اینطور دردناک از بین بردش ؟!!!

این روزا همه جای دنیا صحبت از ایران و ایرانیه, حتی خواننده ها و آهنگساز های غیر ایرانی برای هموطنای من خوندند و آهنگ ساختن  البته " رَپِر ها "و " خواننده های لس آنجلسی " هم بیکار نبودن و آثاری رو در رابطه با وقایع اخیر ایران ساختند, اما این وسط خبری از موزیسین ها و خواننده های موسیقی ایرانی نیست !!!

مگه میشه ؟! 

زمانی  نه چندان دور , مردانی بودند که " ژاله خون شد " و " برادر بیقراره "رو ساختند و پا به پای مردم فریادشون رو با موسیقیشون سر می دادند .

یعنی توی این چند سال چه اتفاقاتی افتاده که موزیسین ها و خواننده های غیر ایرانی نسبت به هموطنای من احساس مسئولیت بیشتری می کنن؟! 

علیزاده ها و لطفی ها کجا هستن ؟ یعنی توی این سی سال نتونستن ۴تا شاگرد تربیت کنن که توی چنین مواقعی احساس مسئولیت داشته باشن ؟

اون حضراتی که از سیاست های نظام در خصوص موسیقی ایرانی شاکی بودند الان کجا هستن ؟ یکی نیست بگه این ملتی که خونشون کف خیابونا ریخته شده از همین جهالت و تنگ نظری ها خونشون به جوش اومد که ...

 به پا خیزید ...